مستندساز و عکاس

وقتی برای اولین بار در ویرانه‌های خالی از سکنه لیبی قدم می‌زدم، یا وقتی در اردوگاه آوارگان میانماری در بنگلادش بودم، کنار مقر فرماندهی سیاه رنگ داعش در عراق، یا وقتی با صدای خمپاره در دمشق بیدار شدم، زمانی که ترک موتور طالبان، پهپاد آمریکایی بالای سرم پرواز می‌کرد...
بارها از خود پرسیدم که \"من اینجا چه می‌کنم؟!\"

و این شد نام اولیه ایده‌ای که به تشویق دوستان فرهیخته‌ام شروع به نوشتن سفرنامه‌های خود در قالب یک کتاب کنم که پیش از این طی یادداشت‌های پراکنده‌ای در بازار مسگرهای اینستاگرام منشتر می‌کردم؛ و چه باک که در این فست‌موشن تاریخ، آنها را (با وجود اینکه برخی‌اش بیات شده) روزانه به اشتراک بگذارم، پیش از آنکه فایلش بپرد یا خودم بپرم. شاید اصلا به چاپ نرسد شاید هم بدرد بخور باشند.

چرا که آن تجربه‌ها را هدیه‌ای الهی می‌دانم که برخی از آن‌ها شاید برای کمتر ایرانی دیگری رقم بخورد + مدیون دوستانی می‌دانم که به بنده اعتماد کردند و من را با خود به سفرهایی بردند که آن وقت نمی‌فهمیدم تکرار ناپذیرند؛ و نیز آن‌ها را متعلق به تاریخ و جغرافیایی می‌دانم در آن زاده شدم... پس تقدیم به همه شما که قدر این تاریخ و جغرافیایی که سهم ما از زندگی است را می‌دانید...

مهدی خوش نژاد